Hep çocuk kalmıyor, hep gülmüyorlar!

Farklı yaş gruplarından Down sendromlu bireylerin birlikte yer aldığı, kameraya bakarak poz verdikleri grup fotoğrafı.

Down sendromlularla ilgili yapılan haberlerde kullanılan görseller hep gülen küçük down sendromlu bireyleri yansıtıyor.
Gerçek hayatta down sendromlular da büyüyor, tabii ihtiyaçları ve sorunları da büyüyor.

21 Mart Down Sendromlu Bireyler Farkındalık Günü sorunların çözümü için ciddi adımlar atılmasını talep etme günüdür.
Down sendromlular hep çocuk olarak kalmıyor, diğer insanlar gibi büyüyor ve yaşlanıyorlar.
Peki büyüdüklerinde oluşan ihtiyaçları karşılanıyor mu?
21 Mart Down Sendromu Farkındalık Günü’nde bireylerin ve ailelerin eşit, adil, güvenli yaşam hakkı ne durumda, neler yapılmalıdır ?

21 Mart Down sendromu ile yaşayan bireyler için ;

  • eğitim hakkını kullanabilme,
  • doğru sağlık hizmeti alabilme,
  • bir işte çalışabilme,
  • spor, sosyal ve kültürel hayatın içinde yer alabilme

imkanlarının sağlanması için yetkililerin ve toplumun farkındalığını arttırma günüdür.

Hayatın her alanında var olabilmeleri için hak temelli yaşam mücadelesinin verilmesi gereken gündür.

Bir insan Down sendromlu olduğu için kutlanmaz.
Kutlamadan söz etmek, kutluyor olmak, sorun yokmuş gibi davranmak, onları yok saymak, sorunlarının üzerini örtmektir.

Farkındalık diye eğlenceye dayalı etkinlikler yapmak, Down sendromlu bireyi eğlenceli göstermek, sorunlardan bahsedilmesinin önüne geçmektedir.

Ancak gerçekte Down sendromlu bireyler ve aileleri için hayat çok zordur ve yıllardır sözler verilmesine rağmen başta eğitim, rehabilitasyon, bakım hizmetleri olmak üzere istihdam, spor, sanat ve kültürel alanlarda yer alabilmeleri için gerekenler yapılmamaktadır.

Öncelikle her insan kendine Down sendromlu birini gördüğünde ne yaptığını sorsun, yaşam hakkına, eğitim alma hakkına, çalışma hakkına ne kadar saygı gösteriyor olduğunu sorgulasın.

Sadece Down sendromlu bireyleri çalıştırıldığı kafeler, Down sendromlu bireyleri bir araya toplayıp seyirlik hale getirmek, ötekileştirmektir. Yapılması gereken her kafede bir Down sendromlu bireyin normal gelişen insanlarla birlikte çalışabilmesini sağlamaktır.

Down sendromlu bireyler için damatsız düğün gelinsiz düğün temsili düğünler yapmak onları kandırmaktır.
Bu etkinliklerden sonra ruhsal sorunları başlar, ayrıca cinsel istismar hedefi haline gelir.
Bu tür etkinlikleri yapmak yanlıştır.

Bir arada yaşamı savunmak hepimizin görevidir.

Tüm canlılar bir birinden farklıdır ve
Hayat farklılıklarla birlikte yaşayınca çok daha güzeldir.

21 Mart Down Sendromu Farkındalık Günü’nde; Down sendromlu bireylerin adil ve eşit yaşama kavuşmalarını, ötekileştirilmeden, gelecek kaygılarını ortadan kaldırarak, anayasal haklar ve tüm insan haklarından eşit yararlanabildikleri bir ülke olmamızı diliyorum.
Hükümeti ve belediyeleri yönetenleri “-MIŞ”, “-MUŞ” gibi yapmayı bırakıp Down sendromlu bireylerin gerçek sorunlarına çözüm bulmaya davet ediyorum.

Adem Kuyumcu
Engelsiz Hayat Aktivisti
Engelli Bakım Rehabilitasyon İletişim ve Erişilebilirlik Uzmanı

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir